Armenia jest pierwszym państwem na świecie, które przyjęło chrześcijaństwo jako religię państwową – stało się to w 301 roku za panowania króla Tirydatesa III. Dominującym wyznaniem jest Ormiański Kościół Apostolski. Przez stulecia wiara chrześcijańska pomagała Ormianom zachować własną tradycję i język mimo licznych najazdów oraz okresów obcego panowania. Współcześnie zdecydowana większość mieszkańców Armenii należy do Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego, a klasztory, kościoły i chaczkary pozostają najważniejszymi symbolami religijnego i kulturowego dziedzictwa kraju.
Chaczkary: to charakterystyczne ormiańskie kamienne stele, na których centralnym motywem jest bogato zdobiony krzyż otoczony ornamentyką roślinną i geometryczną. Powstawały od IX wieku jako pomniki upamiętniające ważne wydarzenia, fundacje religijne lub osoby zmarłe, a jednocześnie stanowiły wyraz wiary i kunsztu rzemieślników. Wyróżniają się niezwykłą precyzją reliefu oraz różnorodnością kompozycji, dzięki czemu każda stela ma indywidualny charakter. Są one uznawane za jedno z najważniejszych osiągnięć sztuki ormiańskiej i cenny element dziedzictwa kulturowego Armenii.
Na cmentarzu w Noratus, największym zachowanym skupisku chaczkarów w Armenii, najstarsze kamienne stele pochodzą z IX–X wieku, choć większość zachowanych zabytków powstała między XII a XIV stuleciem – w okresie największego rozkwitu tej sztuki.
Byłam w Noratus. Niewiele osób tam trafia. Pusto, słychać tylko cykady (intensywny śpiew jest charakterystycznym elementem letniego krajobrazu Kaukazu.). A wokół kamienne chaczkary.
Takie obrazy zostają w pamięci.
